Grupa Petera (duń. Petergruppen) – kolaboracyjna grupa terrorystyczna złożona z Duńczyków i Niemców podczas II wojny światowej.
Grupa powstała z inicjatywy Niemców pod koniec 1943 r. Nazwa pochodziła od pomysłodawcy SS-Untersturmführera Otto Schwerdta ps. „Peter Schäfer” (potem pojawiła się też inna nazwa Brøndum-banden od jednego z najbardziej aktywnych członków Duńczyka Henninga Emila Brønduma). Miała mieszany niemiecko-duński skład osobowy. Początkowo było to 13 osób, w tym 6 Duńczyków. Do jej zadań należało prowadzenie na terytorium okupowanej Danii tzw. kontr-sabotażu, nazywanego terminem Schalburgtage. Była to odpowiedź na nasilające się akcje dywersyjno-sabotażowe duńskiego ruchu oporu. Używali zdobycznego sprzętu i uzbrojenia produkcji brytyjskiej i amerykańskiej. Do najważniejszych akcji Grupy Petera należało zabicie antyhitlerowskiego pisarza i pastora Kaja Munka 4 stycznia 1944 r. i wysadzenie wieży obserwacyjnej w Odense 14 grudnia tego roku. Ogółem do pierwszych dni maja 1945 r. jej członkowie dokonali 94 zabójstw i 157 akcji sabotażowych (przeważnie podkładania ładunków wybuchowych). Po zakończeniu wojny 7 duńskich członków grupy zostało skazanych na karę śmierci, wykonaną w maju 1947 r.